Korte termijn graag! -W 17 Ons marketingdenken blijkt een farce. Tenminste zoals mar keting in de boeken beschreven staat. Het blijkt te veel op de lange termijn gericht. Zonder rekening te houden met de kor te. Ik heb prachtige plannen voor m'n neus gehad. Hoe langer de termijn, hoe beter het plan. Er stond zelden in wat ik onmiddellijk moest doen. Altijd was er vanuit een punt in de verte teruggerede- neerd naar één dichtbij, dat zich totaal bleek te vervreemden van het samenle vingspatroon van dit moment. Dus klooiden we maar weer verder. Geklooi dat menig on dernemer met slechts geld- en ademtocht voor 't moment, er doorhielp. Geklooi met de ze kerheid dat het allemaal weer goed zou komen. Hij had im mers een marketingplan. Dat als Geloof wonderen verichtte. Op het moment schijnen we helemaal niet te weten waar het met de samenleving en z'n economische structuur naar toegaat. De onzekerheid neemt toe! Bladen staan er vol van. Het Ruimteschip Aarde schijnt aan de grond te zitten. Terwijl het echolood nog rustig door gaat met voldoende diepte aan te geven. Rechtse Heertje, links/recente Pen, linkse Tin bergen. Ze geven allemaal antwoorden. Antwoorden die van een aantal premissen uit gaan, waarvan je maar moet afwachten of ze wel vervuld worden. Als knappe geleerden geen antwoord kunnen geven moet er wel Iets aan de hand zijn. Iets in de lucht han gen Pessimisten die in een slechte afloop geloven zijn er genoeg. Zij grijpen altijd terug naar natuurrampen, 't Overweldi gende. En hebben de historie daarbij aan hun zijde. Omdat de historie ook altijd in scheen te grijpen met de hulp van na tuurrampen. Achteraf als die pessimisten hun denkbeelden historie zijn geworden hadden zij 't altijd wel al gedacht. Er is altijd wel iets waar ze aan hadden kunnen denken. Dan heb je nog enkele pessimisten die in een goede afloop willen blijven geloven. Zij gebruiken hun pessimisme als waarschu wing! Leden en sympathisanten van de Romeclub en W. L. Brugsma, die zeker door re clamemensen véél gelezen zal worden. Een slechte afloop houden zij, zij het krampach tig, met hun intellect tegen. Dan komt een derde grote, ontzéttend grote, de gróótste groep. Optimisten, 't Zal hun tijd nog wel uitduren. Ze willen allen een grotere auto en een goed functione rende stoelgang. Zij geloven in hun goede afloop. Ten vierde is er nog het hand jevol échte optimisten. Meester Harm van Riel, grand old man van het vaderlandse conserva tisme, aan wie een reclame man toch ook niet voorbij mag gaan. Zij geloven zowel in een slechte als in een goede af loop. De eerste leidt trouwens logisch tot de laatste. Zij zijn evenwel 't minst van een ge loof afhankelijk omdat ze we ten dat het Leven God en de Dood de Duivel zélf reeds ver per sonifiër en. Ik geloof dat ik het voorlopig op 'n héél klein autootje hou. Desnoods met 'n haperende stoelgang. Zo iemand moet ook de Griekse planoloog Doxiadis zijn. Hij gaat er ge woon vanuit dat de 'men-sch 't haalt' en dan zijn we in 2125 met z'n 15 miljarden aan boord. In 1975 na Christus (of misschien moeten we wel zeg gen: 157 na Marx), ontwierp hij 'Wereldstad'(Zie zijn kaartje) De men-sch haalt 't. 'T? Ja 't! Technisch gesproken zijn er vooruitzichten. We kun nen met behulp van de 'warm tepomp' oceanen een paar graden in temperatuur doen dalen. Waardoor een enorme hoeveelheid warmte vrijkomt. We waren toch niet meer van plan erin te gaan zwemmen. De elektronica is nu al zover dat alle software (lees hoofd)- arbeiders thuis hun werk zou den kunnen verrichten. Zou den. Met kabeltelevisie, viso- foon, huiscomputers en moni toren, kunnen ze in hun stu deerkamers blijven. Gewoon 's morgens uit je bed, brain stormen, praten, denken. Ver tegenwoordigers? Verkoopor ganisaties? Hoeft niet meer! De auto kan afgebouwd wor den. Maar hoe bouw je zoiets af? Hoe schakel je om? Ver in de toekomst kijken is nooit zo moeilijk. Maar wat is de stap die we vandaag moeten doen? We weten 't niet. Met 't gevolg dat we een hoop tussenstappen niet zetten en eerdaags tóch weer een geforceerd grote sprong moeten maken? Ons vak is vergeven van de tiendui zenden marketing handboeken en practische handleidingen. Zou er eens eentje geschreven kunnen worden dat zich uitslui tend met de korte termijn bezig houdt? Zo ontwierp de Griekse planoloog Doxiadis in 1975 na Chr. 'Wereldstad'. Een stad met 15 miljard inwoners in het jaar 2125. Een stad, samengehouden door betonnen vangarmen langs kusten en rivieren. Met woongebouwen van 10.000 men sen élk. De groenstrook is natuurreservaat voor het winnen van water, waar niemand mag wonen.

Ariadne nl | 1975 | | page 17