plan beqane qrond „thermldor" plan leverdiepinq- laQoo .thermidor" in de bedoelde Commissie zitting te nemen, het- geen bij zijn drukke ambtsbezigheden inderdaad zeer te waardeeren was. Na veel vieren en vijven kwam het rapport gereed en na evenzooveel vijven en zessen was het goed- gekeurd in den B.N.A. en den Nat. Woningraad. Toen zei de Minister, wien gevraagd werd zijn sanctie aan de nieuwe tabel te hechten: „Deze regeling is buiten mij om vastgesteld, ik wensch daartegenover voiledige vrijheid van handelen te behouden." Dus eerst wilde de Minister niet mee doen en ten slotte zei hij dan had je me maar mee moeten laten doen. De waarheid eischt te vertel- len dat deze Minister 2 verschillende personen was. Maar daarom is de waarheid niet minder droevig. Een gelijke houding nam de Regeering aan tegenover het honorarium en voorschotten van architecten voor opdrachten, die, gewoonlijk ais gevolg van een van de ontelbare ministerieele circulaires betreffende den woningbouw waren ge- annuleerd. Tientallen van architecten zijn daar op ernstige manier de dupe van geworden. Al is het wel gebleken dat verschillende architecten op al te lichte gronden en op al te vage toezeggingen zich een opdracht voor officieel gegeven beschouw- den, onder de gedupeerden zijn er zeker geweest, die wettelijk volkomen in hun recht waren. En onder degenen, wier opdracht juridisch niet al te zuiver was, waren er ook die zich hadden laten verleiden een opdracht op losse schroeven te aan- vaarden, aangespoord ais ze werden door de or- ganen van de overheid zelve. Het bedrag dat hier- mede gemoeid was, was zeker niet van dien aard dat de uitbetaling daarvan door een ernstig be- windsman tegenover de volksvertegenwoordiging niet kon worden verantwoord, gezien de millioe- nen die in de crisisjaren aan andere vergissingen en tegenvallers waren uitgegeven. Nietcemin zijn alie pogingen daartoe vruchteloos gebleken en al zijn misschien sommige vorderingen met enkele architecten ¡ndividueel verrekend, een principieele erkenning van de rechtmatige verlangens van de architecten in deze is nooit afgekondigd. De fusie bracht verschillende onderwerpen aan de orde. Zoo de verkoop van het Gebouw in de Marnix- straat. Het was een voorwaarde sine qua non voor de fusie. Een taxatie-commissie schatte het gebouw angstwekkend hoog. De ledenvergadering bepaal- de de limiet op niet minder dan f 180.000. Particulieren boden fHO.OOO.130.000.Het Bestuur besloot het gebouw openbaar te doen vei- len. Op 26 Januari 1920 had de veiling plaats. De heer Paul de Jongh en Slothouwer en ik waren gasten in de loges van Frascati en tegen half tien werden wij uitgenoodigd plaats te nemen in de hoogste bank op het verheven podium achter den fameuzen afslager. Was ooit het Bestuur dieper gezonken, dan toen het zijn trouw aan zijn paleis met verglaasde groene tegeltjes verkocht voor een hand vol zilverlingen? Honderd negentig duizend waren het er en krachtens een bestuursbesluit eischten wij ze bij het transport, steunend op de wet, in Nederlandsche munt. Nooit heeft het geld- bedrijf in Amsterdam meer de architecten ver- wenscht, dan dien dag, die juist op Zaterdag viel, en waarop gebrek is aan vlottende middelen. Het kiezen en het ¡nstalleeren van het nieuwe bureau van den B.N.A. ging niet zoo vlot, en in het overigens vrij geschikte bureau aan de Wete- ringschans is menigmaal overwogen hoe, waar, en op welke wijze de zetel van den B.N.A. het best kan worden gevestigd. Zooveel hoofden zooveel zinnen. Sommige droomen van een paleis der kun- 4 ONTWERP BEURS TE ROTTERDAM. ARCHITECT J. F. STAAL. B.N.A. In verband met bovenstaande zij nader opgemerkt, dat: 1e. Aan de Noord-Westzijde van het gebouw een toegang tot de Graanbeurs ge- maakt moet worden. 2e. De telefoon- en postruimten een céntrale ligging langs de hal vorderen. 3e. De veilingzaal granen van ongeveer vierkanten vorm, dicht bij de graanafdeeling gelegen moet zijn. 4e. Alie bovengenoemde ruimten zoodanig zijn te ontwerpen, dat zij bij eventueel gebleken behoefte aan de groote hal kunnen worden getrokken, zonder dat het aesthetisch aanzien dezer hal wordt verbroken. 5e. De garderobe(s) der beursbezoekers moeten zoodanig zijn gelegen, dat men ze na het passeeren der controles gemakkelijk kan bereiken. Het is niet noodig, dat ook deze ruimten in de toekomst aan de groote hal kunnen worden getrokken. 6e. De schippersbeurs moet een afzonderlijke telefoongelegenheid krijgen, dus ge- heel onafhankelijk van de bovengenoemde telefoonruimte in de groote hal. le. Ais eisch wordt gesteld, dat de lavatories voor de beursbezoekers op den begane- grond worden aangebracht. Het zal dus noodig zijn, dat men ze na het passeeren der controle langs een luie breede trap gemakkelijk kan bereiken. De voorkeur wordt gegeven aan een reeks hoofdtoegangen aan de Zuidzijde van het gebouw. In dit geval zal de hoofdas van de zaal loodrecht op den Coolsingel ONTWERP BEURS TE ROTTERDAM. ARCH ITECT J. F. STAAL. B.N.A.

Bouwkundig Weekblad Architectura nl | 1929 | | page 4