8e Tooneel. (Renata. - Savonarola). (Renata met een wreede voldoening den slapenden monnik aanziende, blijft eenige oogenblikken nadenkend staan). Renata (hem ruw aanstootend). Ontwaak! Savonarola (nog half in slaap). Is het al tijd, Orlando, nu al? Renata. Orlando is niet hier, zal nooit meer hier zijn! Savonarola (haar herkennend). Vrouw blijf van deze plaats! De bijl ligt aan Den wortel van Uw Ziel. Renata. Ik hoor al luiden De donk're metten voor een schoone doode. Savonarola. Wat wil dat zeggen? Renata. Niets! Een griez'lig sprookje Dat om den haard in 't late uur, verteld wordt En aangehoord met ademlooze vrees. Savonarola. Ik vrees niet voor mezelf!. Wat kom je doen? Ontbreekt er nog een schakel aan de ketting Waaraan je je verwerping hebt gesmeed? Renata (die zijn meerderheid ondergaat, verzet zich brutaal). Wie staat verworpen, trotsaard, Jij of Ik? Savonarola. Wat wil je? Renata. Niets! Ik heb mijn doel bereikt! 't Werd haast gemist, maar nu is het bereikt! Savonarola. Bereikt? (Hij zit haar aan met klimmende angst, na een pauze). Geen beeld van 't uitgeputte brein, Maar spieg'ling van de toekomst zag mijn Geest. Renata. Orlando sprak en bleek je pleitbezorger. En daarom heb ik zonder rust gewaakt! Kan je niet raden wat zijn Lot zal zijn? Savonarola. Die oproep? Renata. Valsch! Ik had ze nagemaakt. En bravi wachten hem achter San Marco (Driemaal geklop, na een oogenblik van stilte). Renata. Wat is, Cipier? Cipier (door een opening in de wand). Het is gedaan, Signora! Renata (juichend). Het is gedaan! Savonarola. Hij werd vermoord Renata. Gestraft! 157

De Delver nl | 1929 | | page 17