ft KORT Li f kt m OM HOOGEN INZET PH i LH PS w PHILIP ri M RADIO GEREGELDE TOEZENDING ÉfY Men kan dit tijdschrift elke maand van wege de N.S.F. te Hilversum per post toegestuurd krijgen. Hiervoor geldt een abonne mentsprijs van f\.— per Jaar eetlust, welken een hond voor radio aan den dag legde, heeft onlangs de operaties van de Byrdsche expeditie opgehouden. Een van de honden der Eskimo's raakte op het dak van de radio-cabine aan boord van de „City of New York," het vlagge- schip der expeditie, en zette 'zijn tanden in de an tenne van het radio-compas. Het duurde eenige dagen, alvorens de radio-telegrafisten in staat waren, het contact met de vliegtuigen der expeditie te her stellen. V Hen Radiolied zonder n oorden NAAR HET VOLLE LEVEN TERUGGEVOERD. Van den heer B. D., Mr. de Boerlaan, Deventer, ontving de N.S.F. den volgenden enthousiasten brief: In October 1928 kocht ik van Uw. agent, den heer Münninghoff alhier, een N.S.F. 4, No. 8018. Het zal U wellicht aangenaam zijn te vernemen, dat bedoeld toestel uitstekend werkt. Voor mijn huisgenooten wordt het geluid weer gegeven door een luidspreker. Daar ik hardhoorend ben, luister ik met een hoofdtelefoon, welke op drie lampen is aangebracht. Op deze manier komt alles uit den aether met Uw N.S.F.-toestel zeer duidelijk tot mij door. Door van Uw toestel gebruik te maken worden hardhoorenden naar het volle leven terug gevoerd. Daar zulks misschien niet algemeen zal bekend zijn, meen ik goed te doen met U het bovenstaande mede te deelen. U kan van dit schrijven naar believen gebruik maken. DRAADLOOZE VERHOUDING TUSSCHEN RIJK EN GEMEENTE. In Roemenië zullen na de opening van- den nieu wen Boekarester zender de gemeenten van radio- ontvang-installaties worden voorzien. Het gemeente bestuur zal de voorschriften der regeering van nu af aan draadloos ontvangen. Het desbetreffend regee- ringsbesluit is pais verschenen en bevat in zijn toe lichting een onverbloemde erkenning van de hooge cultureele waarde der radio. De eerste dagen der reis waren voorspoedig, maar goed en wel het Engelsche kanaal uit, werd het weer slecht en de zee onstuimig, totdat wij in een completen storm zaten en de vaart van het schip geremd werd tot ongeveer 50 mijl „run" per dag. Golf op golf sloeg over, beukte het schip, terwijl» alle poorten waren geblindeerd en in de hutten ook overdag de lichten bleven branden. Wij zaten op zee, wij dachten, geheel afge zonderd van de wereld in vliegend stormweer, niet eens in staat om even aan dek te komen. Van het oude gebruik van een Kerstdiner kwam ook niets. Op 't laatste oogenblik sloeg een zeetje de kombuisdeur in, en de oficier van de wacht kon ons later als eenige troost opnoemen, in welke volgorde hij de pannen met inhoud over boord had zien slaan. Toch voelden Wij, dat Kerstmis ons ook niet on verschillig liet, al dachten wij dat. Na ons nooddiner van soep uit mokken en hutspot uit blik, kwamen wij in de grootste hut aan boord bijeen (de marconiehut). Toen kwamen we op op 't idee om te hooren of de radio ook voor ons iets opbeurends had, en het duurde niet lang, of de luidspreker gaf die muziek, welke wij ons immer weer herinneren:Stille nacht, heilige nacht..." N AA.R HET ENGELSCH Want zij was een prinses 1 Korte inhoud van het voorafgaande Op zekeren dag kreeg ik een brief van mijn vriend Dick Welters, van.wien ik in geen twintig jaar iets had ge hoord.Twintig jaar geleden had Dick mij bij zich laten roepen, om dat hij gearresteerd was wegens moord op een zekeren Johnson, een chanteur, zooals Dick zei, dien hij eenige uren vóór den moord niet eens kende en naar wien hij toegegaan was. omdat hij iets van hem hebben wilde. Wat dat iets was, wilde hij zelfs mij, zijn vriend, die hem moest verdedigen, niet eens zeggen. Ook op den dog der terechtzitting weigerde hij te zeggen, wat het was. Hij verklaarde slechts, dat het om de eer van een vrouw ging, en dot die inmiddels was over leden. Het resultaat was, dat hij ter dood werd veroordeeld. „Er viel niets aan te doen,'' zei hij, toen ik hem den volgenden dag in zijn cel opzocht. Ik vertelde hem, dat door het heele land de mee ning heerschte, dat hij niet ter dood gebracht moest worden en dat er door middel van verzoekschriften hard voor zijn zaak gewerkt werd. Hij haalde zijn schouders op en glimlachte. „Het geeft niet, wat er gebeurt," zei hij. „Haar eer is gered" En hij staarde in de verte, alsof hij daar heur beeltenis zag De verzoekschriften bereikten hun doel: het vonnis werd gewijzigd en veranderd in levenslange gevange nisstrafToen ik het hem ging mededeelen, dank te hij mij hartelijk. Ik kon echter de gedachte niet van mij afzetten, dat hij dit meer deed voor mij voor alle moeite die ik gedaan had dan omdat hij er zoo mee ingenomen wasZijn leven was immers toch verwoest Dit was de laatste keer, dat ik hem heb gezien. De jaren verliepen en de herinnering aan het gebeur de vervaagde iets Tot ik opeens hoorde, dat hij, na vijftien jaar te hebben gezeten, gratie zou krijgen. Ik vernam den juisten datum, waarop hij vrij zou komen'en besloot hem te gaan afhalenAan dit voornemen kon ik echter geen gevolg geven, omdat ik op den dag van zijn vrijlating ziek te bed lag. Aan den gevangenis directeur telegrafeerde ik, dat ik niet kon komen en verzocht hem, dit aan Dick mede te deelen en hem te verzoeken, naar mij te komen. Hij kwam niet, maar verdween spoorloos. Nooit slaagde ik erin een spoor van hem te vinden En toen lag er, naast mijn ontbijtbordje opeens een brief van hem. Zijn eerste teeken van leven na twintig jaar Ik maakte de envelop open „Beste vriend," las ik, „vijftien jaar eenzaam in een cel veranderen een man. Denk daarom niet te hard over mij. De directeur van dé gevangenis bracht De prUs van het radio-ontvangtoestel N.S.F. 4, incl. 4 Philips' lampen, bedraagt voor accuvoeding f225.en voor al- geheele wisselstroomvoeding f 325.— mij je verzoek naar je toe te komen over, maar ik achtte het beter er geen gevolg aan te geven. De vijftien jaar, die verloopen waren sinds wij elkaar voor het laatst hadden gezien, hadden mij zoo ver anderd, dat wij vreemden voor elkaar geweest zou den zijnIk zou niet meer in mijn oude om geving, bij mijn oude vrienden hebben kunnen terug- keeren; ik zou het niet hebben kunnen verdragen! Maar ik ben je dankbaar, kerel', omdat je aan mij gedacht hebt. En ik hoop je niet beleedigd te hebben, doordat ik niet gekomen ben. Nog eens: ik kon niet! Daarom schrijf ik je echter niet. Neen; ik voel, dat ik het niet lang meer maken zal: mijn longen, die nooit erg sterk zijn geweest, hebben in de gevange nis een knauw gekregen. Het loopt op een eind met mij en voor ik sterven ga, wil ik jou, beste vriend, laten wetende gansche waarheid. Je zult dezen brief niet krijgen, voor ik dood ben. Eén ding ver zoek ik je echter en mijn verzoek is er nu een van een doode: verbrand dezen brief, zoodra je hem ge lezen hebt en vertel nooit aan iemand, wat er in staat. En nude waarheid Ik ontmoette haar voor het eerst in St. Moritz. Ze was achttien en ik één en twintig. We konden beiden uitstekend ski-en en slaagden er op die manier dikwijls in de beide groo- te, strenge dames te ontloopen, die haar onafge broken bewaakten en haar overal volgden, waar heen ze haar schreden richtte. Die twee dames waren hofdames, want zij waseen prinses! Wordt vervolgd) LUIDSPREKERS Waarom zoudt U een builenlandschen luidspreker kiezen, wnnerr de PHILIPS RADIOFAHRIF.kEN U een produel leveren, dal ook over onze grenzen een overheerschende plaats inneemt 1 vTv-o V o -i-lO PHILIPS LUIDSPREKERS verzekeren U een weergave, zoo natuurgetrouw', dat men zich bit hel aanhooren van een concert, 'oergegeven dooi een onzei luidspre- iu de concertzaal waanr Lischt voor Uw Radio-onlvangst PHILIPS' wetenschappelijk geconstrueerde luidsprekers

De Reclame nl | 1929 | | page 30