een vastgestelde doelgroep. De specia listen daarvoor hebben altijd aan de bu reaukant gezeten en daar horen ze ook. Bij van Maanen leerde ik ook de kneep jes van bureaumanagement binnen een goede, commerciële mentaliteit. Daar was ik bij Lintas nooit aan toe ge komen. Bij Knorr had ik budgetten en reclamekosten leren behandelen en re sultaten in de cijfers leren zien. Dit al les maakte de reclamepuzzle steeds vol lediger. Van Maanen werd glorieus overgeno men door de best denkbare partner, het gelijkgerichte Ogilvy en Mather. De combinatie explodeerde met het merk waardigste vuurwerk, dat ik ooit ge zien en gehoord heb. En omdat ik niet van zoveel herrie houd, stapte ik onder de vonkenregen uit. Bij Lintas ging ik weg omdat ik op mijn veertigste nog wat anders wilde. Bij Knorr en van Maanen stapte ik uit de trein, omdat die een kant opging die mij, zachtjes ge zegd, niet aantrekkelijk voorkwam. Soms dwingen de omstandigheden tot het inslaan van andere wegen. Voor je zelf is belangrijk, dat je de keus uit vrije wil maakt. Iets met tegenzin doen en blijven doen is de basis van alle frus tratie. Nieuw begin De Westerlaak was een nieuw begin. Een klein team, een eigen werkklimaat, in eigen verantwoordelijkheid eigen op- Een groepje Lintas-medewerkers v.l.n.r.: (staand) Piet v.d. Burg, Rien Poortvliet, Jan van Groningen,Walter Bosch, Hans Sleutelaar (met para- pluie), Jaap Vegter, Wim Berkhout, Dick de Wilde, Freek van Vliet Zittend: Ad Kloet, Greetje Schregar- dus, Joop Roomer, Liggend: Rieks Venema. In medail lon: Mat Broekman. vattingen toepassen - het is het boeiend ste, wat er is. Eind 1974 werd het bu reau door ons overgenomen. De naam werd Roomer/Venema. Een eigen bu reau, droom van velen, angstdroom van anderen. In de directie zitten drie Lin tassers en twee van Maanen-mensen, een viertal, waarbij ik mijzelf volgens de regelen van de hogere marktonderzoek-statistiek mag dubbel tellen, al tel ik toch weer gewoon voor één. Dit om elk misverstand weg te schrappen. In totaal werken wij met 24 mensen. Ik ken iedereen en heb aan niemand een hekel. De directie supervi seert alle klanten, en is zelf betrokken bij alle belangrijke reclame-uitingen. Wat wil je nog meer? Kanttekening bij gemeen plaats nr. 1 De mooiste gemeenplaats in dit nummer is: ons vak verkeert in een crisissituatie. Dat is waar, maar het geldt niet sterker dan voor een groot aantal andere afge bakende professionele gebieden. Er is al opgemerkt, dat de maatschappelijke kri tiek afneemt, zowel van consumenten zijde en van overheidsinstanties, als van maatschappij-kritische wetenschappers Er is al voorspeld dat het zoeklicht van de kritiek zich nu zal gaan richten op alle rottigheid in de politiek en op alle dubieuze aspecten van de journalistiek. Het eerste heeft mijn volle instemming. Welke wet gaat misleide kiezers be schermen? Welke bond verruilt zijn rapporten over het goed-matig-slecht van papieren keukenhanddoeken voor het eerlijk-oneerlijk van doorgelichte politieke beloften? De journalistiek, steeds harder, steeds minder objectief en steeds sulliger waar het overbodige nieuwtjes (jongetje van drie at schemer lampje op) betreft, die de lezers tussen het loodgrijze wereldnieuws moeten amuseren, zal even eenzijdig met gif worden bespoten als de reclame de laat ste jaren. Overigens is onze crisis meer te vergelijken met de woningnood dan met de watersnood. Aan het laatste heeft men met man en macht wat ge daan. De woningnood is, behalve door de slachtoffers, nooit voldoende serieus genomen om de inspanning te produce ren, die voor oplossingen nodig is. Het ziet er nu naar uit, dat de reclame evenveel te verduren heeft van zijn vrienden als van zijn vijanden. Onze hoogst-persoonlijke tactiek is, dat in deze periode, waarin onze vakwereld (en dat zijn alle adverteerders, alle me dia en alle bureaus) zo onder druk staat als nu, de leiders van onze organisaties collectief onvoldoende verantwoorde lijkheidsgevoel kunnen opbrengen, om naar binnen onze zaken zinnig te rege len en naar buiten gemobiliseerd één front te vormen. Daarbij zou het onverstandig zijn de re clame voor te stellen als een van de edelste uitvindingen van de menselijke geest. Een Amerikaanse reclameman heeft gezegd dat het waar is, dat con currentie de beste aspecten van produc ten te voorschijn brengt, maar dat com petitie tussen mensen ook de slechtste eigenschappen wakker maakt. Reclame heeft veel middelmatige trekjes, maar reclame heeft daarnaast ook een groot aantal zeer bijzondere kanten. Zo is in geen enkele sector van de communicatie-industrie de kennis van communicatie zo geconcentreerd aan wezig. De reclame houdt noodgedwon gen méér rekening met zijn publiek, dan in het algemeen de pers en de tele visie. En reclame heeft met vallen en opstaan geleerd daarop te letten. Com- 10

Kontekst nl | 1975 | | page 10