„Snapshot" en „tijdopname". 369 MEER BAET Wij zien den modernen mensch zóó De overstelpende leerstof, die hem vanaf zijn loopbox tot aan zijn manbaarheid en ver daaroverheen wordt „aufgebürdet", met den vloed van lectuur en beeld, die hem in ontstellende warreling en verwarring van w. COX, Toen wij voor het eerst het is lang ge leden in den handel kwamen en de ver worven theorie „handelbaar" gemaakt moest worden, en onder meer den inhoud van de oude „Rothschilds Kaufmanns-Praxis" der Kaufmann muss Eröberer sein, er muss Organisator, er muss Handler sein, er muss dit, er muss dat, ons toeeigenden, was de gewichtigste en moeilijkste les wel deze: der Vollunternehmer muss unausgesetzt fremde Menschen seinen Zwecken dienstbar machen, er muss sie durch Beibringung von Gründen und Wfiderlegung von Gegengrün- den zur Ausführung bestimmter Handlungen bewegen. Sommigen leeren dat nooit; anderen heb ben er onmiddellijk „neus" van. Ge moet den modernen mensch, den koo penden mensch, met één oogopslag „zien". Tijd om hem te bestudeeren is er niet, want komt Ge na studie tot het trekken eener conclusie, dan is Uw studie reeds verouderd en alleen van „historische" waar de; doch met historische waarden houdt Ge thans geen koersen meer op peil. Ge moet den modernen mensch „hebben" met de snelheid van een „snapshot". Voor fiat G. J. BECKERS, Roermond, Directeur „Nieuwe Koerier". (A,h.) meeningen van alle kanten elk uur bedreigt, maakt hem tweeledig: hij wordt onder de geestelijke bevrachting hulpbehoevend en dringt toch naar daden om aan den struggle te ontkomen en zich-zelf te zijn. Nu eens wil hij in troebele beknelling alles door zijn organisatie laten opknappen, dan weer komt de drang der individueele daden. En toch maakt de moderne mensch een yoortreffelijken indruk in de ure zijner rust, waarin hij zichzelf hervindt, en de tweeledigheid geweken is voor het klare besef, persoonlijkheid te kunnen zijn. Dat- is de ure, waarin Ge aan hem verkoopen kunt en hij koopt graag en betaalt voor goede waar gaarne een vlotten prijs niet dus dan als hij de vrachten strijd- en tegenstrijdlectuur doorworstelt of vluchtig over vliegt en zijn bladen verfomfaaid in den trein achterlaat of er den prullemand mee vult. Doch in die stille ure aan den huiselijken haard, waar hij zijn lijfblad leest, dat hem in opgewekte en prettige taal niet alleen het vaderlandsche gebeuren aanwijst, doch met hem gezellig kout over wat zijn buren, zijn familie, zijn vrienden overkwam aan goeds of droevigs. Daar is de gelegen heid om rustig van zijn prettig gezicht een „tijdopname" te doen: het uur, waarin hij zijn provinciale krant leest, waarbij hij zweert van kindsbeen af en die hem als dagelijksche ontspanningsbehoefte bijblijft tot in hoogen ouderdom. Vertel hem op rustige, prettige wijze door middel onzer bladen, wat Gij hebt aan te bieden hij koopt van U Directeur „Nieuwe Venlosche Courant".

Meer Baet nl | 1929 | | page 37