Er was ereis een tijd, en warempel, het is niet zoo lang geleden, dat een boek over de reclame, wie ook de auteur dorst te zijn en in welke taal het ook werd geschreven, strijk en zet begon met de bewering, dat het oudste voorbeeld van propaganda in den Bijbel te vinden was: de slang, die Eva er toe bracht om in de ver boden vrucht te bijten en Eva (de vrouw in de recla me) die heur echtgenoot ver lokte om hetzelfde te doen. 't Is waarlijk niet, omdat ik deze bewering zoo'n aantrek kelijk voorbeeld vind, dat ik dit eerste ,,Er was ereis ook begin met een citaat uit het Boek der boeken. Ik zocht niet naar historie, wel naar actualiteit. En die vond ik bij den Prediker, die op z'n laatst een 20 eeuwen geleden z'n wijze woorden schreef. En de o.a. er op wees, dat om verschil lende redenen twee er beter aan toe zijn, dan één, doch dat het toppunt van zekerheid ligt in het samengaan van drie. Een driedubbele draad wordt niet gauw stuk ge scheurd. Het zou uw snuggerheid onderschatten zijn (dus een tactloos-heid, die in een Re vue van de reclame geen rol mag vervullen), indien ik nu ging vertellen, waarom ik dat oude woord als precies bij de gebeurtenis van het moment passend, wilde gebruiken. Drie zijn bij elkaar geko men. In de samenstelling van een van die drie heb ik wel zeer actief meegewerkt. 't Was voor alle drie een daad, welke niet zonder op offering tot stand kon komen. Want men geeft niet gaarne werk op, dat je, ondanks alles, lief is geworden, waar aan evenveel illusies als dés- illusies vast zitten. Doch het is met goeden wil en wederzijdsche offervaar digheid gebeurd. Er was ereis een te veel aan reclame-tijdschriften in Nederland. En nu is er concentratie. Wanneer ik 'm missen kon, zou ik er m'n neus om willen verwedden, dat op het mo ment, dat deze concentratie bekend werd, er al drukkers, die graag een vast werkje hebben, over nadachten om nu toch een nieuw reclame blad te gaan uitgeven. Niet uit vrees, doch uit collegialiteit, gelooft me, zeg ik tegen die onbekende con fraters: Bezint voor ge be gint. Geld verliezen met de recla me komt net zooveel voor als geld verdienen. Doch geld verliezen met een reclame tijdschrift (eilacie, ik weet het uit ervaring) da's een kunstje zoo klein, dat het heelemaal niet van durf getuigt om er mee te beginnen. Alleen van overmoed. Ziezoo, ik heb m'n plicht gedaan. Ik heb gewaar schuwd. Het geschiedde niet zon der aarzeling. Een andere plicht wacht me. De plicht om zooveel als ik kan en zooveel als van me gevraagd wordt, mee te wer ken aan het welslagen van den driebond. 't Moet mooi werk zijn. Dus doe ik het graag. Zoo, dat men niet nu reeds kan getuigen: Er was ereis een Levisson, die aan de Reclame meewerkte. Er was ereis L. 15 Natuurlijk vindt men ook in dag en weekbladen een weerklank van de blijde gebeurtenis. Soms op een wijze, die men niet verwacht. Als men boven een annonce leest: „appeltjes van oranje" zou men denken met een reclame voor sinaas appelen of mandarijntjes te doen te hebben. En men is wel eenigszins verrast als men verder leest en ont waart, dat de annonce „Oranje- Lippe dassen" aanbiedt. Het verrassingselement komt ook tot uiting in de annonce, die aldus begint: Dames! Een blijde gebeurte nis is het ook voor Uop den dag dat U een C.C. maatcorset laat aanmeten. In twee advertenties worden nieuwe artikelen, althans artikelen met nieuwe namen gecreëerd. Een distillateur in Leeuwarden brengt een „Soestdijkertje" in den handel, een vorstelijke likeur voor dames en heeren. Een ander maakt de menschheid gelukkig met „Oranje- Benno". Misschien zullen deze na men weer vergaan, misschien ook zal de generatie van over 25 jaar zich suf peinzen, waarom nu toch die likeur „Soestdijkertje" wordt genoemd. Ook liefdadigheidsinstellingen achten de oranje-conjunctuur gun stig. Het crisiscomité kwam met een annonce, waarin als blikvanger een ooievaar, in een krans, staande op twee vlaggen. De tekst luidde: Als 't Koningskind is aangeland, Geeft allen dan met milde hand. De stichting „Ons kind" plaatst een annonce met een gekroonde rammelaar. In dit verband een heel aardige blikvanger. Natuurlijk laat ook Philips zich niet onbetuigd. „Leeft mee op hoogtijdagen" luidt de slagzin van de annonce. Zilverwinkels komen met een herinneringslepeltje en De Gruyter drukt de feestidee in verschillende verpakkingen uit. Het Rotterdamsch Comité ter be hartiging van Nationale Belangen geeft acte de présence op de recla meborden en -zuilen met een half oranje, half wit biljet, ter aankon diging van een feest-concert door het Rotterdamsch Philharmonisch Orkest op den nationalen feestdag. Weer een ander biljet, natuur lijk ook knal-oranje, zegt: opent met Sleutel bier de poort der feest vreugde. Het bekende „Prikkels" van de firma Proost, heeft een oranje inleg- blaadje, dat begint: Van prikkels gesproken Van een prinsenkind en van een prikkel Ieder rechtgeaard landgenoot is in deze maand aangenaam geprikkeld. Zet die prikkeling om in een daad Het eind is een opwekking om iets te geven ten behoeve van het fonds van de stichting „Ons Kind". Een aardige reclame! We zouden zoo nog bladzijden door kunnen gaan. We zouden ook aan deze „gangmakers"-reclame diepzinnige beschouwingen kunnen vastknoopen. De beschikbare ruimte laat dit niet toe. Gelukkig maar voor u lezers. Want we hebben met deze reportage al meer dan genoeg van uw geduld gevergd. Enkele minuien nadat de geboorte bekend was ge maakt werd in bet geheele land dit affiche aangeplakt

Revue der Reclame nl | 1938 | | page 15