COLLECTIEVE CAMPAGNES jede ou ,rivegen 27 Wie kent niet de smakelijke fol ders en affiches, die de Spoorwegen in Engeland onder andere uitgeven, en die er ongetwijfeld het hare toe bijdragen, om de menschen tot het reizen per trein aan te moedigen. Ik weet niet met welk winst- of verliescijfer de Engelsche spoorwe gen werken, maar dat hun goed ver zorgde reclame ongetwijfeld het reizigersvervoer stimuleert, is bui ten kijf. En wat doen onze Neder- landsche Spoorwegen op reclame- gebied? Merkt U er veel van? Ik niet. Als het niet anders kan, dan kom ik wel eens op een station, en ontdek daar of in de onmiddellijke nabijheid een risje affiches, op welker kwaliteiten ik niets wil aanmerken. De plaats, waar die affiches han gen, lijkt me evenwel niet zoo bij zonder goed gekozen; het maakt zoo'n beetje den indruk van den kruidenier Jansen, die binnen in zijn winkel een biljet heeft hangen: „Koopt bij Jansen". Ja, als de menschen bij Jansen naar binnen gegaan zijn, dan wisten ze waarschijnlijk van te voren al, dat hij kruidenierswaren aan den man tracht te brengen. Natuurlijk, Jansen zal wel eens een bijzondere aanbieding hebben, en daar mag hij dan in zijn winkel wel een plak kaatje van ophangen, wat de Spoor wegen tenslotte ook doen met hun aanbieding in speciale treinen ter eere van een belangrijken voetbal wedstrijd of zoo. Ja, die „voetbalwedstrijden en zoo daar schakelen de sporen zich aardig op in, maar dat zijn tenslotte cadeautjes, die ze in den schoot ge gooid krijgen, en waar een propa- ganda-afdeeling zich nu niet bepaald suf op behoeft te denken. Het is vrijmoedig gedacht, mis schien wel wat te naïef, maar zou den de sporen zelf niet eens wat kunnen organiseeren? Wat zou li zeggen van een „badplaats" trein, bijvoorbeeld een blauwe trein die s zomers gaat weekenden in Scheve- ningen en een voor mijn part groene, die hetzelfde in Noordwijk presteert. En dan natuurlijk met slaaprijtuigen. Als je dan in Scheveningen of Noordwijk aankomt, stap, je uit je „hotel" en na je badplaatsgenoe gens gesmaakt te hebben, zoek je 's avonds je geparkeerd hotel weer op. Dan nog den volgenden dag gebadplaatst, desnoods tot 's avonds laat, en tot slot wordt je dan met je hotel weer teruggevoerd. Kosten? Niet aan mij om die uit te rekenen, maar liefhebbers uit laat ons zeggen Groningen, Arnhem, Eindhoven, Den Bosch zijn er voor zoo'n excursie zeker genoeg te vin den. Bovendien, 't nieuwtje! Niet zoo gek als iedereen er over spreekt, dat de spoorwegen iets nieuws op touw gezet hebben. Het kan ook wel eenvoudiger. Zou er geen arrangement te maken zijn met diverse klassen van hotels in onze badplaatsen, zoodat in je spoorkaartje logies met ontbijt, even tueel ook pension, is inbegrepen? En dan speciale treinen. Ziet U onze weekend-trein, natuurlijk sma kelijk en duidelijk kenbaar gemaakt, 's zomers op Zaterdagen zoo tegen twee uur, al niet klaar staan in eenige groote steden? De derde klasse reizigers hebben hun keus gemaakt uit de hotels categorie 3, de tweede klasse idem uit categorie 2 en zoo ook voor de eerste klasse reizigers. De hotels in onze badplaatsen zijn over het algemeen ook niet zoo overdruk bezet, dat ze voor zoo'n regeling niet wat zouden voelen. Zoo zou wellicht de spoor op velerlei ander gebied zelf plannen in elkaar kunnen zetten. Maar dan zou het toch ook wel heel noodzakelijk zijn, dat we daar eens iets van hoorden door goede reclame. Flinke, aanlokkelijke ad vertenties in de bladen, drukwerk reclame, goede en dus ook op de juiste plaatsen - aangebrachte buitenreclame. Zoo'n spooraffiche van den badplaatstrein hoort thuis op aanplakzuilen, in de rijwielberg plaatsen, bij groote kantoren, kort om daar, waar zich menschen be vinden, die er wel eens uit zouden gaan op zoo'n weekend, als ze maar wisten dat het zoo gemakkelijk en voordeelig kon. En als er dan van de affiche-oplaag toevallig nog wat over is, ja, dan ook nog maar een enkele plaat op de stations, hoewel de lieden, die regelmatig in de week op reis zijn, juist met de weekends misschien wel eens rustig op een gewonen stoel zitten. Zoo'n campagne kostbaar? Na tuurlijk, voor niets doe je het niet, maar wanneer we nagaan, dat nu iedere dag zoo plus minus honderd duizend guldens verlies oplevert (Zondagen meegerekend!), dan maakt een campagne van twee en een halve ton, dus zes honderd vijf en tachtig gulden per dag nu niet zoo bijster veel uit. Bovendien zou dit geld zich zelf wel weer terug verdienen. Kom, goede, oude, beste spoor wegen, zorg eens voor wat frisschen geest en zorg, dat het publiek Uw klanten eens wat anders van U te lezen krijgt in de pers dan alléén maar weer steeds berich ten van fantastische verliezen, en amputaties van bij-lijntjes, die al jaren terug, toen er óók al auto bussen waren al had U dat zoo niet in de gaten verdwenen had den moeten zijn. Ja heusch, ik weet het wel, erg veel hebt U voor reclame nooit ge voeld, reclame is misschien ietwat beneden Uw „standing"; bovendien, zoo zegt U wellicht, de menschen reizen toch, en de verliezen, och ja, de automobilisten brengen nog al wat geld bij elkaar met hun wegen belasting, waaruit via een omweg- getje Uw tekorten aangezuiverd worden. Brave grootmoeder spoor, hebt U wel eens van vliegmachines ge hoord, die de K.L.M. zoo maar door de lucht laat reizen. Neen, schrikt U maar niet, Uw domein, het bin- nenlandsch verkeer, krijgt voorloo- pig in die toestellen geen zware concurrentie (concessiestelsels of vliegverboden op bepaalde routes zijn niet noodig). Maar ik sleep die vliegmachines erbij, omdat de menschen, die dezen tak van verkeer exploiteeren, wèl beseffen, dat reclame noodig is. Zeker, ook dit verkeer werkt met een rijkssubsidie, maar hoe groot zou deze subsidie wel niet moeten zijn, wanneer er geen propaganda gemaakt werd om dit verkeer te stimuleeren? W. KÖNIG. Naschrift der Redactie. Het bloed kruipt, waar het niet gaan kan. De inzender, die van vaders-zijde „Waterstaatsbloed" in de aderen heeft, snijdt hier proble men aan, waar nog al wat aan vast zit; overigens geeft hij eenige wen ken, die o.i. van direct belang zijn. Aangezien alle lezers van de Revue der Reclame aandeelhouders zijn in de tekorten van de Spoorwegen, verwachten wij, dat van verschil lende zijden nog wel iets naders over dit chapiter bij ons zal binnen komen. Het woord is aan den vol genden vrijmoedige doch op- bouwenden criticus BETERE-SCHOENEN- CAMPAGNE. In een te Amsterdam gehouden vergadering is door alle schoen- winkeliersbonden en de Nederland- sche vereeniging van lederhandela ren besloten om het initiatiefcomité „betere schoenen in Nederland" te steunen. Er zal getracht worden o.m. door samenwerking met schoen- en leder- fabrikanten te komen tot een lan delijke propaganda-actie voor schoe nen van betere kwaliteiten, waar door een groot hygiënisch belang wordt gediend. Deze campagne kan worden be schouwd als een uitvloeisel van het jongste reclame-congres, waar de mogelijkheid en wenschelijkheid van kwaliteits-campagnes veelzijdig werd belicht. COLLECTIEVE LOOD- CAMPAGNE. De loodindustrie in Engeland be gint in Maart met het lanceeren van een nationale loodcampagne. COLLECTIEVE CAMPAGNE VOOR WOL. Hoewel de wolindustrie van Australië, Zuid-Afrika en Nieuw- Zeeland dezen zomer een collec tieve reclame-campagne organiseert, is de Zuid-Afrikaansche industrie in Januari begonnen een campagne te voeren voor het gebruik van wollen goederen in alle jaargetijden, dus óók in den zomer. COLLECTIEVE BUURT- RECLAME. Gordon Selfridge, de eigenaar van het wereldbekende Londensche warenhuis, heeft alle handelaars uit het Marylebone-kwartier weten te begeesteren voor het voeren van een collectieve kranten-campagne onder het motto: „Slumpitis (de crisis- waan) has died a natural Death". Niet minder dan 73 firma's van den meest uiteenloopenden aard kondi gen op heele pagina's uitbouw van hun onderneming aan. RECLAME VOOR RUBBER. Er is kort geleden in Engeland een „Publicity Board" voor rubber opgericht en een van de eerste werkzaamheden van dezen reclame raad zal zijn het organiseeren van een speciaal paviljoen op de „Em pire" tentoonstelling, die dezen zomer te Glasgow zal worden ge houden. Deze „Rubber Publicity Board" zal er zich vooral op toe leggen het verbruik van rubber te vergrooten, en als men nu weet, dat er voor rubber 40.000 gebruiksmo gelijkheden bestaan, zal het zeker niet moeilijk vallen den omzet van rubber door een goed geleide recla mecampagne uit te breiden. Feite lijk is er geen grens aan de vraag.

Revue der Reclame nl | 1938 | | page 27