DIVERSE TENTOON STELLINGEN OUD EN NIEUW 31 Met deze „Expo" wordt niet de Parijsche tentoonstelling bedoeld, maar de wereldtentoonstelling, die in 1933 te Chicago gehouden is. N. H. Defoe vertelt er ons in „Advertising Selling" van en hij past de lessen, die uit de tentoon stelling te Chicago kunnen worden getrokken, toe op de Wereldten toonstelling, die in 1939 te New York zal worden gehouden. Allereerst deelt hij ons enkele feiten mee over de in 1939 te houden tentoonstelling. „Geld is de ziel van de negotie" en daarom is het heel belangrijk voor deze grootsche onderneming, dat het comité reeds in September meer dan een half millioen dollar in kas had En iederen dag ko men er enkele duizenden dollars bij. Tien groote ondernemingen hebben reeds een contract geteekend voor het bouwen van afzonderlijke pavil joens. Niettegenstaande het nog 18 maanden duurt voor de tentoon stelling geopend wordt, is al 90 van de beschikbare ruimte ver huurd." De schrijver van het artikel, die blijkbaar de „Expo" 1937 te Parijs niet heeft bezocht, gaat nu na wat kan worden afgeleid uit de erva ringen, die de exposeerende firma's hebben gehad met de tentoonstel ling te Chicago. Daar waren al met al 16 particuliere paviljoens, of schoon er geen cent terreinhuur was berekend. Onder de tien firma's, die op zich hebben genomen voor 1939 afzonderlijke paviljoens te bouwen, zijn er vier, die te Chicago in alge- meene paviljoens hebben geëxpo seerd. Het zijn de General Electric, de American Telephone Tele graph, de American Gas Associa tion en de heeren Devoe en Rey nolds. Verschillende industrieën, of groepen van industrieën, waaronder de American Gas Association, heb ben besloten collectieve paviljoens te bouwen. Deze American Gas Association vormt een groep van 13 van de grootste oliebedrijven (het Amerikaansche „gas" betee- kent benzine). De electrische indu strie, de spoorwegen (dit zijn in Amerika uitsluitend particuliere maatschappijen), de glasblazerijen enz., hebben eveneens besloten ge zamenlijk te exposeeren. Is het uit zuinigheid? Of omdat men van mee ning is, dat het beter is, bij het publiek belangstelling voor een ge- heele industrie op te wekken dan voor een particuliere firma? Ver moedelijk heeft iedere groep haar bijzondere redenen. „In 1933 hebben veel firma's meegedaan uit een gevoel van plicht zonder veel na te denken over de practische resultaten, die deelname zou kunnen opleveren. De schrijver van het artikel meent, dat men de deelname aan de tentoonstelling 1939 in het algemeen beschouwt, zooals men dat ieder propaganda middel doet. Men behoeft nu niet meer te raden of te schatten, men berekent den omvang der deelname aan de hand van de resultaten van de tentoonstelling in 1933. New York rekent voor 1939 op een gemiddeld aantal bezoekers van 250.000 per dag. Voorzichtige zakenmenschen brengen dit getal tot 150.000 terug. Ten onrechte meenen wij, want op de Parijsche tentoon stelling is het gemiddeld aantal van 250.000 bezoekers nog overschre den. Laten we aannemen, zeggen de zakenmenschen, zich daarbij basee rend op de ervaringen van 1933, dat er van dit aantal 10% de par ticuliere paviljoens bezoekt, dan is dat 15.000 menschen per dag of twee en een kwart millioen voor den geheelen duur van de tentoon stelling. De industrieelen stellen zich nu deze vraag: hoeveel is het me waard mijn productie aan twee of drie millioen menschen te kunnen toonen en demonstreeren? En hoe veel zou het me kosten om dat zelfde aantal menschen door een ander propagandamiddel te berei ken? De reclame-afdeeling antwoordt op die laatste vraag b.v. 5.- per duizend, of 50.of 175.Aan de hand hiervan kunnen ze door een eenvoudige berekening vaststel len, hoeveel ze mogen uittrekken voor de tentoonstelling. Een ander punt, waarvan de in 1933 opgedane ervaring nu vruch ten begint te dragen, is het gebruik van het motief „Tentoonstelling" in de algemeene reclame der firma's vóór, gedurende en na de tentoon stelling. De tentoonstelling te Chi cago was al een paar maanden aan den gang voor iemand er aan dacht haar als Leitmotiv voor zijn eigen algemeene reclame te gebruiken. Nu is men er beter achter. In tal rijke reclamecampagnes zal in 1938 de tentoonstelling als Leimotiv wor den gebezigd. De „International Harvester Go." heeft al een an nonce gelanceerd, waarop een van haar tractors voorkomt, bezig het tentoonstellingsterrein te New York gelijk te maken. Men heeft eveneens ontdekt, dat de duizenden menschen, die de ten toonstelling komen bezoeken, een prachtige gelegenheid bieden voor allerlei psychologische experimen ten. Men kan, als onder een micros coop, de reacties van mijnheer en mevrouw Publiek gadeslaan en op deze manier ontdekken voor welke argumenten zij het meest gevoelig zijn, voor welke ze hun portemon- naie het gemakkelijkst voor den dag halen en welke hen het meest amu seeren. Verschillende exposanten zijn er in geslaagd, de adressen van hun bezoekers te weten te komen en een bewerking van deze adressen na afloop der tentoonstelling heeft on verwachte resultaten opgeleverd. Weer een ander heeft geconsta teerd, dat men monsters beter kan verkoopen dan cadeau geven. Het schijnt, dat de Amerikaan niet veel vertrouwen heeft in wat hij voor niets krijgt en dat hij graag iets tegen inkoopsprijs koopt. En dit geldt niet alleen voor voedingsmid delen maar ook voor andere artike len. Metaalfabrieken e.d. hebben ook met veel succes de door hen vervaardigde voorwerpen (zooals aschbakjes, enz.) verkocht. Sommige exposanten hebben met den verkoop van monsters (die dan niet altijd tegen inkoopsprijs van de hand werden gedaan) zóó'n suc ces gehad, dat zij er de kosten van hun deelname aan de tentoonstel ling mede hebben kunnen dekken. Met een beetje fantasie kan men bijna voor alle industrieën nuttige of amusante monsters uitgeven. In 1933 hebben veel firma's nog de behandeling van hun stand op de tentoonstelling aan hun verkoo- per toevertrouwd. Na het uitwis selen van de ervaringen, die ver schillende firma's hebben opgedaan, heeft men begrepen, dat de functie van standhouder een speciale tech niek vereischt. Men zoekt thans dergelijke „technici", vooral onder hen, die met de tentoonstelling van 1933 hun geschiktheid bewezen heb ben. Men betaalt dezen heeren salarissen, die misschien een beetje fantastisch lijken, maar die aan de hand van de bereikte resultaten vol komen gerechtvaardigd schijnen. 39 Februari. Voorjaarsbeurs te Deventer (Deventer Hallen) 1118 Februari. Bloemententoon stelling „Winterflora" in het Krelagehuis te Haarlem. 21 Febr.4 Maart. British Indus tries Fair. 15 t/m 24 Maart. Internationale Voorjaarsbeurs te Utrecht. 31 Maart7 April. Zesde Haarlem- sche voorjaarsbeurs in het Gemeentelijk Concertge bouw. 25 Maart. Opening watersportten toonstelling Hiswa te Am sterdam. Mei. Internationale hondententoon stelling in het Kurhaus te Scheveningen. 38 Mei. Tentoonstelling „Ne derland in 1938" te Win schoten, georganiseerd door de N.V. Algemeene Neder- landsche Tentoonstellings Onderneming, met medewer king van de Vereeniging Nederlandsch Fabrikaat. 1116 Juli. Internationale Bakke rij Tentoonstelling I.T.O.B. A. in Musis Sacrum, ter gelegenheid van het 50-jarig bestaan van de Arnhemsche Bakkers Patroonsvereeni- ging. Als redactie-commissie van het Officieel Orgaan van het Genoot schap voor Reclame, feliciteeren wij ons zelf, dat onze taak komt te vervallen, nu het Dagelijksch Bestuur van het Genootschap er in is geslaagd een fusie tot stand te brengen van de drie in Neder land verschijnende groote reclame-organen, met den heer J. H. E. Asberg als hoofdredacteur-directeurWij wenschen den heer Asberg van harte geluk met deze benoeming. Deze is in de reclamewereld geen onbekende. Sedert ruim een jaar redigeerde hij het Maandblad „Meer Baet", waarin hij in de periode van 1929 tot 1935 zijn even goed gestileerde als door wrochte artikelen publiceerde onder den schuilnaam Tjerko Wilson. Gezien dit feit, alsmede den breeden armslag, dien de nieuwe hoofdredacteur, tevens directeur, door de concentratie der drie organen in de Revue der Reclame heeft gekregen, en daarnaast de gelukkige omstandigheid, dat niet meer in commissie zal worden gekookt, kan met vertrouwen worden verwacht, dat de gevarieerde spijs die deze kok zal opdisschen, zoo algemeen gewaardeerd zal worden, als bij zulk een groote verscheidenheid van smaken maar mogelijk is. DE EX - REDACTIE-COMMISSIE

Revue der Reclame nl | 1938 | | page 31